Borstvoeding? Hoe heb ik het ervaren?

Bron afbeelding: Pixabay

Toen ik zwanger was van Lars heb ik gelijk geroepen dat ik borstvoeding wilde geven. Ik wilde het in ieder geval een kans geven. Het leek mij prachtig om je eigen kindje te kunnen voeden en om het zelf te ervaren.

Bevalling

Lars was geboren en misschien heb je op mijn andere blog kunnen lezen dat mijn bevalling niet over rozen ging. Na de bevalling kwamen de specialisten er achter dat mijn placenta deels los had gezeten. Daardoor heb ik erg veel bloed verloren. Ik was erg verzwakt na mijn bevalling van Lars. Doordat mijn placenta deels los za,t was het een heftige en zware bevalling. Het was risicovol voor Lars want zijn hartslag kelderde veel te hard naar beneden. Daardoor was de hechting in het begin niet ideaal. Hij werd gelijk van mij weg gehaald want hij moest naar de ic.

Eerste voeding

Toen ik later naar de kinderafdeling werd gereden lag was de toestand van Lars stabiel. Hij was nog wat zwak en had een trage start gehad maar het grote genieten kon beginnen. Lars lag nog in de couveuse en dat was de eerste keer dat ik mijn zoon echt goed kon bekijken. Hij werd bij mij gelegd en dat was ook de eerste keer dat ik mijn kind mocht voeden.

Ik was nog te zwak om te zitten en dus werd het de zijligging. Lars lag bij mij en begon te drinken. Het werkte voor mij niet optimaal. Omdat Lars niet echt goed aan hapte kreeg ik het advies om tepelhoedjes te gebruiken. Het werkte gelijk een stuk beter.

Eenmaal thuis

Thuis in mijn kraamweek werd mij een hoop uitgelegd over de borstvoeding door de kraamhulp. Ze hielp mij waar nodig. Ik had een goede productie en Lars dronk op zich prima maar ik had altijd het gevoel dat hij te weinig binnen kreeg. Hij bleef onrustig en wilde wel erg vaak aan de borst. Op de derde dag van de kraamweek kreeg ik ineens hoge koorts. Dat komt doordat, als de melk niet goed door kan stromen en er dus te veel druk komt te staan op het melkkanaalweefsel. Het lichaam denkt dat er wat aan de hand is en het imuunsysteem gaat aan het werk. Daardoor gaat ineens je temperatuur omhoog. Het is in ieder geval geen pretje.

Ik kreeg vijf dagen later nog een keer een borstontsteking en werd er niet blij van. Zeker omdat ik ook nog zo zwak was van de bevalling. ‘S nachts ging het drinken nog steeds niet goed. Lars kwam zo vaak, en met die tepelhoedjes ging het wel maar toch ook niet optimaal. Het plopte er vaak af en net als hij lekker aan het drinken was. Het opnieuw aanleggen was dan zo’n klus. Ook was ik erbij nog aan het kolven. Ik voelde mij letterlijk een fabriek. Ik kreeg het advies om hem bij te voeden met een pipet in de nacht. Zo kreeg hij niet de gewenning van een speen van een fles. Ik moest mijn vinger in zijn mondje stoppen zodat hij wel de zuigreflectie had. Ik was aan het hannessen in de nacht en was zo 4 uur bezig met het voeden van mijn kind.

Helemaal op

Op een gegeven moment na een maand was ik helemaal op. Ik kon niet meer. IK moest slapen. Ik had al een maand lang denk niet meer als drie uur per nacht geslapen. Je komt je zelf tegen en dus hakte ik de knoop door om over te gaan op flesvoeding. Het was voor mij een opluchting. Pascal kon ook ’s nachts eruit om een voeding te geven, en ik kon mijn uurtjes weer een beetje inhalen. Na het stoppen van de borstvoeding zijn ook mijn hormonen gekelderd waardoor ik in een postpartum depressie belandde. Daardoor heb ik bij mijn tweede bevalling de keuze gemaakt om geen borstvoeding te geven.

Heb jij borstvoeding gegeven en hoe is jou ervaring?

Praat mee in de reacties.

XX Patries

Related posts:

3 gedachten over “Borstvoeding? Hoe heb ik het ervaren?

  1. Wat vreselijk zonde dat het zo gelopen is. Ook zonde dat je het niet nog een keer hebt aangedurfd. Het lijkt me heel verdrietig om in een postnatale depressie te komen wanneer de bv stopt, je hoort het helaas wel vaker.

    Bij mijn eerste -14 jaar geleden ahum- wist ik te weinig van bv. Bij de tweede -nu 2 jaar oud- heb ik me beter ingelezen en toch was ik nog onzeker. Ik kan pas nu bij nummer 3 zeggen dat ik het volste vertrouwen heb in onze bv-relatie.

    Bv is heel natuurlijk maar gaat niet vanzelf. Tegenwoordig krijgen we niet meer van onze moeders mee hoe het geven van bv werkt, omdat die het zelf niet weten. Zeker bij je eerste ben je onzeker en beïnvloedbaar, een goede begeleiding is zo ontzettend belangrijk!

    Je kindjes komen met fv natuurlijk niets tekort en het is fijn dat het er is, zeker in dit soort gevallen. Toch denk ik dat een lactatiekundige je goed had kunnen helpen, al heb je daar nu niets meer aan.

    1. Ja ik vond het ook zonde maar ben toch blij dat ik lars die maand borstvoeding heb mogen geven. Zeker omdat hij ook een trage start had. Ik had het bij Sara ook graag gewild maar durfde het niet aan.

      Wat goed! Ik vind het zo mooi als moeders hun kind borstvoeden en het hun ook zo gemakkelijk afgaat. Daar is inderdaad wel goede begeleiding bij nodig. Die heb ik achteraf te weinig gehad. Fijne avond!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge