Een break voor mijn brein….

Het is toch wat met die telefoon. Ik vind het maar een onding worden. Zeker nu ik meer aan mijn blog werk zit dat ding onderhand letterlijk vastgeplakt aan mijn hand. Ook als ik in mijn pms periode zit is mijn telefoon een soort vluchtgedrag. Ik duik al snel mijn veilige wereldje in van Facebook, Twitter en Instagram. Het voelt gewoon even niet gezond en ik heb besloten dat ik er nu echt wat aan ga doen. 

Verslaving 

Ik schreef al eerder op mijn blog dat ik een verslaving had. Ik nam mezelf voor om mijn telefoon op bepaalde tijden uit te zetten. Je raad het al: failed!!! Nog geen twee weken later verviel ik in mijn oude patroon. Ik zag laatst bij zwemles een moeder zitten met twee kinderen. Die moeder zat alleen maar op haar telefoon te kijken zonder aandacht voor haar kinderen. Het opende mijn ogen. Misschien zit ik er ook wel zo bij? Ik wil geen halfbakken antwoorden geven als mijn kinderen mij iets vragen. Oké misschien is het wat overdreven maar ik snap best dat het voor kinderen niet leuk is als moeders constant met smartphone bezig is.

Nieuwe poging

Ik vind het een moeilijke kwestie want ik werk ook op mijn smartphone. Deze blog tik ik nu op mijn telefoon terwijl mijn kids spelen. #loedermoeder. Je begrijpt, ik wil niet het verkeerde voorbeeld geven. Ik zeg wel tegen mijn zoontje dat hij maar een uurtje op de iPad mag,  maar wat doet mama…juist!

Ik las laatst een blog, de naam moet ik je even verschuldigd blijven. De blogger in kwestie probeerde een week geen telefoon te gebruiken. Er ging een wereld voor haar open. Ik wil wederom een poging wagen. Ik zou niet helemaal zonder kunnen, maar ik wil zeker wel de momenten pakken waar ik onbenullig en zonder reden weer eens op Facebook zit te scrollen. Het maakt niet gelukkiger en geeft mij absoluut geen voldoening. Ik kan de tijd beter steken in bijvoorbeeld een nieuw haak of breiproject. Of een tijdschrift of gewoon even niks.

Brein rust geven

Ik was laatst verdiept in een artikel in de wachtkamer van het ziekenhuis. Ik las daarin, dat het heel slecht is voor je brein, om je constant te focussen. Je brein heeft rustmomenten nodig. Het kan zelfs tot overbelasting zorgen met burn-out klachten tot gevolg. Die rustmomenten zijn er niet als je constant met je telefoon bezig bent. Dat lukt wel met een beetje voor je uit mijmeren, en je aandacht even helemaal op niks te richten. Gewoon even naar de bomen staren en kijken hoe de blaadjes bewegen. Klinkt zweverig maar wel bevrijdend.

Hoe is het met jouw telefoonverslaving? Heb je het in de hand of ook afkicken net als ik? Ik lees het graag in de comments!

Liefs,

Patricia

 

Related posts:

1 thought on “Een break voor mijn brein….”

  1. Ik ben verslaafd, best wel eigenlijk. Meer ook omdat het ding niet alleen een telefoon is, maar meteen ook een zakagenda, PC, navigatie, krant…. Ik probeer op ‘vaste’ momenten geen telefoon te gebruiken. Tijdens het eten bijvoorbeeld. Dat geeft wel heel veel rust. Ook blog ik niet meer op mn telefoon. Dat heeft (negatieve) invloed op mijn blogwerkzaamheden want ik ben er nu minder mee bezig. Maar het geeft me, telefoonwise, wel enorm veel rust. Misschien ook wat voor jou?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge