Help… ik heb een verslaving!

Een heuse verslaving?

Bron afbeelding: Pixabay

Ja ik durf toch bij deze echt wel toe te geven dat ik een verslaving heb? Ik denk dat je het al een beetje raad. Het is tegelijk mijn ding waar ik echt niet zonder kan, maar tegelijkertijd is het ook mijn vijand en de stoorzender binnen het sociale leven. IK heb het over mijn smartphone.

Ik heb natuurlijk al langer een smartphone. En op zich is daar niks mis mee. Maar sinds ik blog, nu dus sinds een jaar, is mijn telefoongebruik echt drastisch toegenomen. Ik zal een voorbeeld schetsen. Zodra ik wakker word, is het eerste wat ik doe mijn telefoon aanzetten om te kijken of ik misschien nog iets spannends gemist heb. Reacties op mijn blog, Facebook, Instagram, Twitter, het hele rijtje ga ik gelijk af. Het is een soort gewoonte geworden. Als ik aan het werk ben en ik heb pauze, is het gelijk weer kijken op mijn telefoon. Nu vind ik het op mijn werk wel een must om hem bij mij te hebben, mocht er iets zijn met de kinderen. Thuis drink ik een kopje thee met Lars, als hij dan eventjes iPad kijkt, neigt mijn blik ook  alweer op mijn telefoon. Zolang dat ding aanstaat en het maakt geluid en is bij mij in de buurt, ik kijk er steeds op. Ook ’s avonds voor het slapen, check ik weer mijn vaste rijtje, puur uit gewoonte en soms blijf je door scrollen en scrollen.

We zijn er klaar mee!

Gisteravond was ik het ineens beu. Ik dacht kom op. Pascal zat achter de laptop, ik achter mijn telefoon. Waar gaat dit heen? Het is ook geen goed voorbeeld voor de kinderen.  We zijn allebei moe van werk en vaak plof je toch op de bank met iets om te ontspannen. Maar een beeldscherm voor je snufferd is helemaal niet zo ontspannen. We hebben dus samen de afspraak gemaakt om de telefoon om half acht uit te zetten. Geen laptop meer en geen telefoons voor onze neus. Gister was mijn eerste telefoonvrije avond en ik moet zeggen, het bevalt mij prima.

Veel gezelliger

Ik had niet de neiging om steeds te kijken want hij stond toch uit. Je praat weer met elkaar en het is gewoon veel gezelliger om samen te kletsen of samen een film te kijken. Maar ook vlak voor het slapen gaan merkte ik er gelijk profijt van.  Ik ging om tien uur naar bed en las een boek. Ik deed om half elf het licht uit en ik heb gewoon veel dieper geslapen en werd meer uitgerust wakker. Misschien is dit toeval maar ik vind het toch opmerkelijk.

Ik maak op woensdag avond een uitzondering voor mijzelf want, dan wil ik nog wel eens een artikel online zetten. Maar de rest van de avonden blijft mijn telefoon heerlijk uit.

Hoe zit het bij jou? Ook een telefoonverslaving, of valt het wel mee?

Ik lees het graag in de reacties.

XX

Patries


signature

Related posts:

4 thoughts on “Help… ik heb een verslaving!”

  1. Ik moet zeggen dat ik toch nog aardig buiten mijn telefoon kan. Heb ook nog steeds geen WiFi buiten de deur en eigenlijk vind ik dit wel lekker rustig. Ik doe ook een half uur voor t slapen gaan mijn telefoon uit. Even mijn hoofd leeg maken.

    1. Wat goed! Ik wil dus ook een stuk minderen. En voor het slapen de telefoon uit is voor mij zeker een verademing. Je komt inderdaad veel meer tot rust.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge