Mijn peuterdochter is nogal opstandig…

Misschien zag je het al voorbij komen op Instagram.  Afgelopen vrijdag was ik met mijn twee kinderen in een krijspaleis. Meestal ga ik samen met Lars, en dat gaat altijd gemakkelijk. Terwijl ik koffie slurp, gaat zoonlief lekker spelen. Fijn voor mama dus. Sara is ondertussen twee en een half en dus dacht ik dat met twee kindjes ook wel redelijk gemakkelijk zou zijn.

Genieten in het krijspaleis

Het ging ook gemakkelijk tot het moment dat we naar huis moesten. Onze peuterdochter was zich heerlijk aan het vermaken op de fiets.  Ik had al een paar keer vooraf aangekondigd aan beide telgen dat we zo naar huis zouden gaan. De peuterdame in kwestie wilde niet luisteren en dus tilde ik haar van het fietsje…… Het was foute boel.

Transformatie

Mijn kleine lieve meisje transformeerde tot een gillend, krijsend, spartelend monstertje. Ik kon haar bijna niet meer in bedwang houden. Ik tilde haar op en lars was zo lief om mijn tas te dragen. Het was een hele onderneming  om haar van het krijspaleis  vandaan richting de auto te krijgen, eenmaal bij de auto deed ze er nog even een tandje bij omdat ze niet vast wilde. Hoe vaak ik haar armpjes in de riempjes probeerde vast te maken, hoe vaker dochterlief zich weer loswurmde.

Toen ze eindelijk vastzat startte ik de auto en reed naar huis. Nog harder ging het volume van Sara aan en ze was zo van streek dat ze er bijna van ging kokhalzen. Ik was redelijk kalm, maar dat zijn momenten dat ik het ook echt moeilijk vind. Ook Lars raakte van streek en daar zat ik met twee huilende kinderen achterin. Het geluid van Lars werd al snel teniet gedaan door het overweldigende gekrijs van mijn peuterdochter.

Fijn thuis en weer rustig

Toen we eindelijk thuis waren, en ik haar uit haar stoel haalde werd ze rustig. Eenmaal thuis, knuffelde ik haar en gaf haar een broodje. Ook kreeg ze een lekker flesje melk en bracht ik haar naar bedje. Ze was helemaal uitgeput. Ik moest echt even bijkomen. Sara is een pittig meisje op het moment en dat vind ik soms heel vermoeiend.

Dat zijn lastige momenten. Sara is de laatste tijd heel opstandig, en het merendeel vooral bij mij. Een luier verschonen is al een hele bedoening. Aankleden en haren doen is een gevecht. Ook tanden poetsen is een worsteling. Terwijl het bij ‘Papa’ een stuk gemakkelijker gaat. Zou dit komen omdat ik niet streng genoeg ben? Of hoort dit ook gewoon bij de peuterpuberfase? Ik denk persoonlijk een stukje ontwikkeling.  Mijn meisje wordt ook veel te snel groot 😉!

Is dit herkenbaar mama’s?

Ik lees het graag terug bij de comments.

Liefs,

Patricia

 

Related posts:

2 thoughts on “Mijn peuterdochter is nogal opstandig…”

  1. Wauw ZO herkenbaar ! Eens we buiten komen lijkt het alsof mijn zoon nooit buitenkomt. Hij wordt vijf en is een echt losgeslagen kieke. Tot we dan weer thuis zijn. Dan speelt hij flink en rustig in zijn kamer of komt hij om een puzzel vragen. Wat een verschil… Die kinderen 🙈 Gelukkig kunnen we er om lachen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge