De minder leuke kanten van de zwangerschap

Zwanger zijn is natuurlijk iets prachtigs. En niet altijd voor elke vrouw vanzelfsprekend. Ik ben heel dankbaar dat ik twee gezonde kinderen op de wereld heb mogen zetten. Maar hoe mooi en bijzonder een zwangerschap ook is, er zijn ook minder leuke kanten aan het zwanger zijn. Vandaag ga ik mijn zwanger-minpuntjes met je delen.

1. De vergeetachtigheid

Zodra ik zwanger was werd ook mijn hoofd een zeef. Je kon wat tegen mij zeggen maar het ging het ene oor in en het ander uit. Ik onthield het gewoon niet. Ik had op een gegeven moment overal notitieblokjes liggen om de belangrijke zaken op te schrijven.

2. Misselijkheid

Dit had ik overigens alleen bij mijn tweede zwangerschap. En gelukkig alleen maar de eerste twee maanden. Ik voelde constant een misselijk gevoel. Gelukkig bleef het daar bij en hield ik alles netjes binnen zeg maar. Wat goed hielp bij mij was gemberthee drinken. Misschien zat het tussen mijn oren maar voor mijn gevoel werd de misselijkheid minder.

3. Maagzuur

Ooh ik heb wat rennies geslikt in die tijd. Ik had hier bij beide zwangerschappen heel erg last van. Zo erg dat ik op het einde zittend moest slapen. Zo vies en zo vermoeiend. Je slaapt hierdoor niet en op het einde van de zwangerschap kun je juist wel wat extra uurtjes gebruiken. Rennies en melk waren mijn enige middelen waardoor het een klein beetje zakte.

4. Gevoelige huid

Dit kwam bij mij puur door hormonen. Mijn huid reageerde veel sneller op zon en andere weersinvloeden. Ik had toentertijd een dag op het strand gelegen en goed gesmeerd. Toch had ik diezelfde avond zonneuitslag over heel mijn lichaam. Niet te lang in de zon dus als je zwanger bent. Ook mijn eczeem werd erger. Ik mocht natuurlijk niet die zware hormoonzalf gebruiken en de lichte variant was voor mij niet voldoende. Mijn handen waren dan ook een drama tijdens de zwangerschap.

5. Waggelen

Ik voelde mij op het einde van beide zwangerschappen echt huge.  Ik heb eigenlijk helemaal niet veel foto’s van mijn zwangere buiken. Best heel jammer achteraf. Ik blogde ook nog niet in die tijd en misschien heb ik een enkele foto van mijn buik. Maar om even terug te komen op het waggelen. Ik kon niet normaal meer lopen. Niet fijn en zeker niet charmant.

6. Negatieve gedachten

Ik had bij de zwangerschap van Lars op het einde echt last van een vol hoofd. Dat ik met 35 weken onverwacht in het ziekenhuis belandde vanwege een heftige bloeding hielp natuurlijk ook niet echt.  Ik was angstig en bang dat ik het allemaal niet zou kunnen. Ook was ik bang dat er iets ergs zou gebeuren met mijn baby. Dat ik hem zou laten vallen ofzo. Dit soort gedachten spookten allemaal door mijn hoofd. Dit en de vermoeidheid zorgde ervoor dat ik op het einde van de zwangerschap best labiel was. Veel huilen en niet lekker in mijn vel. Dit was waarschijnlijk al een voorbode op mijn postnatale depressie.

6. Stemmingswisselingen

Die rot hormonen ook. Ik kan er ondertussen een boek over schrijven. Ik had vooral bij de zwangerschap van Sara erg last van stemmingswisselingen. Bij Lars was mijn zwangerschap vrij onbezorgd tot 35 weken. Maar het ene moment was ik vrolijk terwijl ik het andere moment niet meer kon stoppen met janken. Het hoort erbij ik weet het.

Ondanks dat zwanger zijn niet altijd fijn was, vond ik het de twee  mooiste ervaringen uit mijn leven. En best bizar dat ik het nooit meer ga meemaken.

Wat was jou minst fijne herinnering of kwaal van de zwangerschap? Ik lees het graag in de comments.

Liefs,

Patricia

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge