Ik was even in paniek gisteren….

Ik schrijf dit blogje omdat ik eigenlijk even van mij af wil schrijven. Ik voelde mij gisteren echt even een slechte mama. Ik weet dat het niet zo is en dat het iedereen kan overkomen maar toch.

Op de fiets

Het was half drie en het was tijd om Lars uit school te halen. Sara vind het op de fiets helemaal leuk dus ik was van plan om op de fiets te gaan. Ik zet haar op het kinderzitje voorop. Ik merkte dat door het jasje wat ze aan had, de bandjes nogal strak om haar schouders zaten. Ik probeerde de bandjes wat losser te maken. Ik was een tijdje aan het hannesen en merkte dat ik ongeduldig werd omdat het niet wilde meewerken. In plaats dat ik de bandjes losser probeerde te maken gingen ze steeds strakker zitten. Wat ik ook deed de bandjes gingen niet losser maar strakker.

In paniek

Op een gegeven moment zat het bandje helemaal om haar nekje. Niet dat ze geen adem kon halen maar wel om haar nekje. Ik kon haar dus ook niet meer uit het fietszitje halen. Mijn paniek begon toe te slaan en ik wist even niet wat ik moest doen. Door dat ik niet rustig was ging Sara ook huilen. Ik probeerde haar rustig te krijgen maar ja als ik niet rustig ben krijg ik mijn dochter natuurlijk helemaal niet rustig. Het eerste wat in mij opkwam was een schaar om de bandjes door te knippen. Maar ik woon op twee hoog dus ik kon ook niet even met de fiets naar boven voor een schaar.

Hulp gevraagd

Uit eindelijk heb ik bij de buurman aangebeld en gevraagd of hij mij wilde helpen. Hij was heel vriendelijke en probeerde eerst ook nog de bandjes los te maken. Ik zou anders het zitje niet meer kunnen gebruiken, maar dat maakte mij op dat moment echt niet uit. Ik wilde mijn dochter los uit dat verdomde rot zitje.  Het lukte hem ook niet en Sara ging nog harder huilen omdat er een vreemde man naast haar stond. Uiteindelijk vroeg ik of hij de bandjes door wilde knippen. Hij deed dat en ik haalde mijn dochter uit het zitje. Opgelucht en blij dat ze bevrijdt was en de bandjes niet meer op haar nekje zaten.

Ik weet niet waar het aan lag dat de bandjes juist strakker gingen zitten, maar eigenlijk vind ik het slecht dat dit kan gebeuren. Misschien is het handig om een soort noodsluiting te bevestigen aan zo’n fietstuigje. Het fietszitje kan ik niet meer gebruiken maar ja als dat het ergste is.

Dit is het fietsstoeltje dat wij voorop hebben. Van Bobike. Die bandjes waren bij ons dus dubbel gaan zitten en daardoor dus strakker gegaan. Ik vind het nog steeds een onhandig systeem. Wij hebben ook het achter zitje van Bobike en dat werkt een stuk handiger en veiliger naar mijn idee.

Ik moest echt even bijkomen na het hele gebeuren maar gelukkig was Sara alweer snel helemaal vrolijk.

Heb jij ook wel een zoiets meegemaakt? Ik lees het graag bij de comments.

Liefs,

Patricia


signature

Related posts:

1 thought on “Ik was even in paniek gisteren….”

  1. Pff…Dat is zeker een nare situatie zeg! Gelukkig is het goed afgelopen. Ik heb dezelfde zitjes als jij en ik ben het met je eens dat die voor achterop een stuk gebruiksvriendelijker is!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge