By Audrey| Mijn zwangerschap als tiener

Mijn buik groeide heel erg snel. Al snel paste ik mijn eigen kleding niet meer. Ik ging van maatje M naar XL. Mijn buik viel heel erg op. Natuurlijk was ik er super trots op. Toch voelde ik me soms onzeker. Vooral als ik door de stad heen liep. Ik heb veel rare blikken toegeworpen gekregen. Ik probeerde me er niks van aan te trekken maar dat was heel erg moeilijk. Ik wilde niet raar of stom gevonden worden.

Achttiende verjaardag

Ik werd achttien en mijn vader had een feestje georganiseerd. Gewoon klein met wat familie. Dit was niet hoe ik me mijn achttiende verjaardag altijd voor had gesteld. Ik wilde het groots vieren. Met alcohol en vrienden. Op stap gaan. Gewoon zoals de meeste achttienjarige het denk ik willen vieren. Maar dat kon niet. Ik werd moeder en er groeide een mini mensje in mijn buik. Ik had hier moeite mee. Aan de ene kant dacht ik “ach, het is maar alcohol en je haalt het feestje vast wel ooit in..” maar aan de andere kant vond ik het moeilijk. Niet perse doordat ik geen alcohol kon drinken natuurlijk maar alles eromheen. Ik realiseerde me die avond denk ik pas écht hoeveel mijn leven ging veranderen. Hoe anders mijn leven zou zijn in tegenstelling tot mijn leeftijdsgenoten. Dit ging mijn standaard zaterdagavond worden. Thuis op de bank. Een maand geleden ging ik nog elke week op stap en deed ik nog waar ik zin in had zonder er (te veel) over na te denken.

Niet alleen emotioneel was het zwaar om tienermoeder te worden. Ook lichamelijk was mijn zwangerschap zwaar. Ik heb echt heel erg veel lasten ervaren. Sommige zullen zeggen “dat hoort erbij!”. Maar dat is niet zo vind ik. Elke zwangerschap is anders. De ene zwaarder dan de andere. Ik vond het super bijzonder om zwanger te zijn maar leuk vond ik het niet. Het feit dat ik een veilig huisje kon bieden aan mijn dochter vind ik echt geweldig. Ik heb dan ook veel tijd besteed aan haar tijdens de zwangerschap. Het voelen van de schopjes etc was heel erg mooi. Maar nee, ik heb het niet vaak leuk gevonden.

Bang en onzeker

Wat ik ook heel erg moeilijk vond aan mijn zwangerschap was het omgaan met de onzekerheden. Ik heb nooit getwijfeld aan mezelf als moeder. Maar toch was ik veel bang en onzeker. Wat als onze relatie geen stand ging houden? Wat als Anthony iemand anders zou vinden? Wat als Anthony zijn baan kwijt zou raken? Wat als ik eenzaam word? Wat als.. wat als.. wat als.. wat heb ik mezelf rot gepiekerd. Sowieso pieker ik snel hoor maar tijdens mijn zwangerschap nog meer. Achteraf zijn al deze zorgen voor niks geweest.. gelukkig.

Ook heb ik er moeite mee gehad om snel volwassen te worden in een hele korte tijd. Gedwongen volwassen zelfs. Ik werd achttien en twee maanden later woonde ik samen. Een halfjaar daarna werd ik moeder. In dat halfjaar heb ik zoveel moeten leren. Bijvoorbeeld het huishouden. Ik kon het echt niet draaiende houden. Ik probeerde alles goed te doen maar al snel werd de stapel met was groter en groter. Ik overzag het niet meer. Ik was achttien jaar, hartstikke verwend en ik moest ineens een heel huishouden doen. Gelukkig heb ik daar nu inmiddels helemaal mijn weg in gevonden. Maar toen heb ik echt moeten zoeken naar een goed ritme om alles bij te houden. Het was allemaal niet niks.

Stressvolle situatie door zware zwangerschap

De gehele situatie zorgde voor veel stress bij mij en Anthony. We hebben samen wat af gehuild. Niet omdat we niet blij waren met de zwangerschap. Maar omdat het ontzettend zwaar is geweest. Voor ons allebei. We hebben ons gehele leven in een korte tijd 180 graden om moeten gooien. Niet iedereen van onze leeftijd begreep dit. Wij kochten luiers en billendoekjes terwijl hun opstap of naar festivals gingen. Dat is een heel erg groot verschil natuurlijk. Toch was dat toen onze realiteit.

Als ik terug kijk op mijn zwangerschap vind ik het jammer dat het zo zwaar is geweest. Ik denk dat ik daardoor niet altijd heb kunnen genieten. Toch, zou ik het niet anders doen. De liefde en band die ik voelde met onze dochter in mijn buik, dat is het mooiste wat er is. Die liefde kent geen grenzen en is onvoorwaardelijk. Daar heb ik het allemaal voor gedaan.

Ze heeft tijdens mijn gehele zwangerschap niet kunnen voelen wat ik doormaakte. Ik zong heel erg veel liedjes voor haar en probeerde veel contact met haar te maken. Dit deed ik door middel van meditatie. Ik liet haar dan weten dat ik zo blij was met haar komst en dat ik niet kon wachten. Dit was 100% gemeend. Ik gaf haar al de liefde die ik in me had. En daar kreeg ik zoveel voor terug. Ik voelde de band tussen ons elke dag sterker en sterker worden. Aymee heeft mijn zwangerschap mooi gemaakt en daar ben ik haar ontzettend dankbaar voor.

 

Wil jij ook gastbloggen op Mommy Stories? Stuur een mail naar info@mommystories.nl en ik neem zo spoedig mogelijk contact met je op. 

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.